من تو را از کوچه های یاس

از شعله های سرد

از خانه های درد

از انزوای نور

در انتها یی دور

یافتم

با کوله باری از غرور

حال این منم

یک ساحربی سحر

یک بنده ی بی عبد

یک عاشق بی عشق

یک ماهی بی آب

در ساحل دریا

در عمق آن رویا

افتاده ام چون خار

با تو تو هم آنجا

باد آمدو آن خار

رفت از دیار یار

با پیچ و خم بسیار

رفت از کنار یار